تا اینکه جمعی از اعضای جبهه پایداری در مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای به شورای محترم نگهبان، نسبت‌ به اعمال فشارهای انتخاباتی و ابراز تمایل رئیس‌جمهور مبنی بر پیروزی یک جریان سیاسی(معتدلین) در میان مجریان انتخابات، ابراز نگرانی و حیرت بین نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و نیز کاندیداهای امیدوار به بی‌طرفی مُجری انتخابات، را مطرح نموده، خواستار واکنش صحیح این شورا شدند.

در ادامه این نامه در تبیین آنچه “عزم خلاف قانون دولت” برشمرده شده، آمده است:  “بیم آن می‌رود که دولت یازدهم با این فرمان انتخاباتی آقای روحانی، به دنبال یکدست کردن دو قوه مجریه و مقننه و تلاش برای ایجاد مجلسی دولت‌ساخته و مطیع برآید که با اصل تفکیک قوای مصرح در قانون اساسی و نیز بیانات روشن مقام معظم رهبری مبنی بر عدم دخالت دولت در انتخابات مغایرت دارد”.

در انتها، در این نامه که مکررا به صورت غیرمستقیم سخن از برنامه دولت برای تخلف در انتخابات گفته شده آمده است که: “ما برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی، از شورای محترم نگهبان به عنوان نهاد پیش‌بینی شده در قانون اساسی برای نظارت بر انتخابات مجلس، استدعا داریم، در برابر این عزم خلاف قانون مُجری انتخابات، واکنش مناسب نشان داده، دولت و کارگزاران دولتی را ملزم به رعایت بی‌طرفی در انتخابات مجلس شورای اسلامی نماید چرا که در غیر این صورت، برگزاری انتخابات توسط دولتی که رئیس آن پیشاپیش با صراحت اعلام کرده است می خواهد جریان سیاسی طرفدار خود را در انتخابات پیروز ببیند، معنایی نخواهد داشت”.

ابتدا باید دید که دکتر حسن روحانی دقیقا چه مطالب مهمی در آن سخنرانی مورد اعتراض این آقایان گفته‌اند؟

دکتر حسن روحانی در همان سخنرانی مورد اعتراض این بیست و یک نماینده به صراحت چهار موضوع مهم را اعلام نمود:

 اول- “باید در این انتخابات بی‌طرفی، عدم مداخله، اجرای مر قانون، امنیت کامل، رقابتی سالم و همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند؛ انتخاباتی پرشور و با نشاط، به نمایش گذاشته شود”.

دوم- “همانطور که رهبری فرمودند مر قانون باید عمل شود؛ نه مر سلیقه”.